تو را که کسوت زرتار زرپرستي نيست….

 سالیان زیادی هست که مشتری پر و پا قرص کارهای نیک آهنگم ،ایده هاش واقعا ناب و پر مفهوم هستن. بعد از مشکلاتی که براش پیش اومد ، مدتها ازش بی خبر بودم تا اینکه اتفاقی وبلاگش رو پیدا کردم. یه چند وقتیه که حسابی کلافه است . منم حال و روزم خیلی بهتر از اون نیست. مخصوصا سر قضیه خاتمی و این مگس های دور شیرینی که دارن زورکی هلش میدن وسط معرکه. ولی حس میکنم باید با شرایط امروز خودمون و کشورمون یه جورایی کنار بیایم .اینکه خودخوری کنیم و دایم از اوضاعمون بنالیم ، دردی رو دوا نمیکنه. ما برای اصلاح این شرایط ، کم زحمت نکشیدیم وکم هزینه نکردیم ، مخصوصا بچه هایی مثل نیک آهنگ ، که دقیقا تو بطن جریانات بودن. اما ساختار سیاسی ایران ، طوریه که اصلاحات رو از جانب غیر خودی ها تحمل نمیکنه  …

از همه این حرفا که بگذریم، شدیدا بهش حسودیم میشه ،وبلاگش حداقل روزی دو باز آپدیت میشه. من با اینکه همیشه کلی مطلب تو ذهنم هست برای نوشتن اما 3-4 روزی طول میکشه تا بشینم وبنویسم . تازه معمولا هم اون مطلب اصلی رو که میخواستم ،نمی نویسم . (البته من این پست رو بعد از تصمیمش برای از سر گرفتن فعالیت های زمین شناسی اش نوشته ام ، یه وقت نگین چشمش کردم!!!!! )

 اینم یکی از بهترین کاریکاتورهای اخیرشه .البته واقعا نمیدونم اینکه کاریکاتورش رو تو وبلاگم گذاشتم ، کار درستیه یا نه؟ ولی چون دیدم علیرضا این کار رو کرد ، منهم پر رو شدم.

 

 

can or can't?

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: